7 redenen om als christen het Loofhuttenfeest te vieren

Een Joodse man inspecteert een loelav, een traditioneel object voor het Loofhuttenfeest. Beeld: Israël Idoed Reizen
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

Christenen horen vanaf zondagavond 16 oktober net als het Joodse volk Loofhuttenfeest te vieren, betoogt Bert Otten. Zeven redenen waarom het laatste najaarsfeest van groot belang is voor alle volken op aarde. 

  • Het Loofhuttenfeest is één van de Feesten Gods

Alhoewel het Feest als een Joods Feest bekend staat, stelt de Bijbel duidelijk dat Mozes aan Israël de Feesttijden des HEREN bekendmaakte. In het Hebreeuws staat er, Mo’adej Adonai (Jhwh), het zijn daarom Gods Feesten. Indien God een ander volk had uitverkoren, zou God dezelfde Feesten aan dat andere volk hebben gegeven.

Spreek tot de Israëlieten en zeg tot hen: De Feesttijden des HEREN, die gij zult uitroepen als heilige samenkomsten, zijn Mijn Feesttijden … Dit zijn de Feesttijden des HEREN, heilige samenkomsten, die gij uitroepen zult op de daarvoor bepaalde tijd … Dit zijn de Feesttijden des HEREN, waarop gij heilige samenkomsten zult uitroepen … Zo maakte Mozes de Feesttijden des HEREN aan de Israëlieten bekend (Lev 23:2,4,37,44)

  • Jezus vierde zelf ook het Loofhuttenfeest

Paulus schreef: Wordt mijn navolgers, gelijk ook ik Christus navolg (1Cor 11:1).  Van Paulus weten we dat hij Sabbat, Pascha, Ongezuurde Broden, Pinksteren en Grote Verzoendag vierde en van Jezus weten we ook vanuit het Nieuwe Testament dat Hij de Sabbat en de Feesten van Zijn Vader vierde. En daar de Feesten zo veel over ons geestelijk behoud openbaren, zou het logisch zijn voor christenen om het Loofhuttenfeest te vieren. Heel Johannes 7 speelt zich bijvoorbeeld af tijdens het Loofhuttenfeest:

Nu was het Feest der Joden,  Loofhutten, nabij. Zijn broeders dan zeiden tot Hem : Ga vanhier en reis naar Judea … Jezus dan zei tot hen: Mijn tijd is nog niet gekomen … Gaat gij op naar het Feest; Ik ga niet op naar dit Feest,  omdat mijn tijd nog niet vervuld is … Maar toen zijn broeders opgegaan waren naar het Feest, toen ging Hij zelf ook op, niet openlijk, maar als in het verborgen. De Joden dan zochten Hem op het Feest en zeiden:

Waar is Hij? … Doch toen het Feest reeds op de helft was, ging Jezus op naar de tempel en leerde … En op de laatste, de grote dag van het Feest, stond Jezus en riep, zeggende: Indien iemand dorst heeft, hij kome tot Mij en drinke! Wie in Mij gelooft, gelijk de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien (Johannes 7).

  • Het Feest is nog steeds profetisch, oftewel nog niet vervuld, en verbeeldt het komende Vrederijk

Vanaf de eerste tot vierde eeuw na Christus hebben het jodendom en christendom – al polariserend – voor een groot deel hun vorm gekregen. De voorjaarsfeesten kregen hun verschoven, verbasterde, plaats in het christendom. Daar de Kerk het zicht op de Wederkomst en het Vrederijk verloor, raakte zij de najaarsfeesten kwijt … of wellicht andersom? Daar de Kerk zich in haar anti-Judaïsme afkeerde van de najaarsfeesten verloor zij het profetisch inzicht op wederkomst, verbanning van Satan, vrederijk en herstel van Juda en Israël. Het Loofhuttenfeest is nog steeds een schaduw van het komende Vrederijk onder Jezus:

Dat u dan niemand oordele … in het stuk des Feest … of der Sabbatten; welke ZIJN een schaduw der TOEKOMENDE dingen, maar het Lichaam van Christus (Kol 2:16-17, St. Vert).

  • Het Feest slaat niet alleen op het verleden (Uittocht Israël), of op de toekomst (Duizendjarig Vrederijk), maar is ook een metafoor voor het christen-zijn anno nu, in het heden

Volgens een vers in de Thora (Lev 23:43) moesten de Israëlieten het Loofhuttenfeest vieren, omdat God hen had uitgeleid en zij in loofhutten hadden gewoond, terwijl alle andere verzen aangeven dat zij in tenten woonden. In het Engels en in het Frans heet het Feest dan ook het Feest der Tenten (Feast of Tabernacles). De tent als onderkomen, als dak (Soeka) tegen de elementen, is een metafoor voor ons sterfelijk lichaam, evenals ‘de 40 jaar van Israël in tenten/loofhutten’ een beeld is voor ‘de weg in Christus’.

Want wij weten, dat, indien de aardse tent, waarin wij wonen, wordt afgebroken, wij een gebouw van God hebben, in de hemelen, niet met handen gemaakt, een eeuwig huis. Want hierom zuchten wij: wij haken ernaar met onze woonstede uit de hemel overkleed te worden, als wij maar bekleed, en niet naakt, zullen bevonden worden. Want wij, die nog in een tent wonen, zuchten bezwaard, omdat wij niet ontkleed, doch overkleed willen worden, opdat het sterfelijke door het leven worde verslonden (2Cor 5:1-4).

  • Het Loofhuttenfeest is een Feest van réveil, vernieuwing en opwekking van Gods Woord

Op het Loofhuttenfeest worden wij geestelijk vernieuwd door met anderen zeven dagen weg van de wereld te zijn en intensief Gods Woord te bestuderen. Jezus leerde in de tempel, op het Feest (Joh 7). Bij de instelling van het Feest (Lev 23) was er wel een tabernakel, maar nog geen tempel, en er waren geen synagogen. Daarom is er de instructie dat elk zevende jaar op het Loofhuttenfeest Gods Woord voorgelezen en Gods Geboden uitgelegd moesten worden.

En Mozes gebood hun: Na verloop van zeven jaar, op  … het Loofhuttenfeest … zult gij deze wet ten aanhoren van geheel Israël voorlezen. Roep het volk tezamen, mannen, vrouwen en kinderen … opdat zij ernaar horen en de HERE, uw God, leren vrezen en al de woorden dezer wet naarstig onderhouden, en opdat hun kinderen, die er niet van weten, het horen en de HERE, uw God, leren vrezen … (Dt 31:10-13).

Toen vonden zij in de wet, die de HERE … gegeven had geschreven, dat de Israëlieten op het Feest in de zevende maand in loofhutten zouden wonen … Uit het boek der wet Gods las men elke dag voor, van de eerste tot de laatste dag; zij vierden zeven dagen feest, en op de achtste dag was er een feestelijke vergadering, volgens het voorschrift (Neh 8:14, 18).

  • Het Loofhuttenfeest is in feite een universeel feest, van God voor iedereen

Na de Wederkomst, in het Sabbat Vrederijk, zal Christus het Loofhuttenfeest aan iedereen verplicht stellen. De volken die het niet vieren zullen geen regen krijgen! Sommigen zeggen dan, nu krijgen we wel regen, dus hoeven we het nu niet te vieren. Dat is foutief gedacht. God staat de afwijzing van Zijn leer nu nog toe. Dán staat Hij geen oorlog en moord meer toe, nu nog wel, maar daarom zijn oorlog en moord nu niet okay! Zoals de oorlog niet meer geleerd zal worden, zo zal het Loofhuttenfeest wel geleerd worden. Als christenen mogen wij nu al de wapenen afwijzen en Gods Feesten vieren, een voorrecht!

Allen, die zijn overgebleven van al de volken, die tegen Jeruzalem zijn opgerukt, zullen van jaar tot jaar heentrekken om zich neer te buigen voor de Koning, de HERE der heerscharen, en het Loofhuttenfeest te vieren. Maar wie … niet naar Jeruzalem … heen trekken om zich voor de Koning, de HERE der heerscharen, neer te buigen, op hem zal geen regen vallen, en indien [de] Egyptenaren niet … komen, op wie geen regen valt, dan zal toch komen de plaag waarmee de HERE de volken zal treffen, die niet heentrekken om het Loofhuttenfeest te vieren. Dit zal de straf zijn van de Egyptenaren en van alle volken die niet … het Loofhuttenfeest … vieren (Zach 14:16-19).

  • Het Loofhuttenfeest verbeeldt de verbinding met God en het Koninkrijk Gods

Voor het volk Israël was het Loofhuttenfeest, het Feest der Tenten, het Feest dat de Uittocht uit Egypte herdacht. Met name herdacht Israël dat zij al die veertig jaren geen vaste woningen hadden, maar tenten. Maar God woonde óók in een tent, in de tabernakel, bij hen.

Jezus is God in het vlees, de Zoon van God, Die in het vlees onder Zijn volk heeft gewoond: Het Woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond [Grieks letterlijk: zijn tent opgeslagen] …(Joh 1:14).

God woonde in de tabernakel bij de Israëlieten, en zo ook woonde Jezus in zijn aardse tent onder zijn volk. Deze metafoor van de tent als Gods aanwezigheid komt terug in de laatste hoofdstukken van de Bijbel: En ik hoorde een luide stem van de troon zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal bij hen zijn, en Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geklaag , noch moeite zal er meer zijn , want de eerste dingen zijn voorbijgegaan (Openbaring 21:3-4).

Bert Otten is schrijver van Waarheid & Vrede, een gratis Bijbelstudietijdschrift. Klik hier om het blad vrijblijvend te proberen.

Bekijk hieronder een video van Jan Willem van der Hoeven van het International Christian Zionist Center (ICZC) over het Loofhuttenfeest, Sukkot, in Israël. 

Facebookreacties
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

2 Comments on "7 redenen om als christen het Loofhuttenfeest te vieren"

  1. argumenten tegen:
    1. Het is voor Joden
    2. Er is al een tweede tocht geweest, niet naar de woestijn, maar naar de Hel, laten we die maar vieren.
    3. Je hoeft je niet aa de Joodse wet te houden als christen, dus kun je het feest ook niet goed vieren.
    4. Paulus geeft al aan: houd je niet aan joodse verzinselen.
    5. De eindtijdverwachting gaat helemaal niet over de nieuwe hemel en aarde, noch over Jezus, dus waarom je er aan houden?
    6. christenen hebben het nooit gevierd..waarom ineens nieuwe rituelen?
    7. laten we maar gewoon één Jood aanbidden, niet het hele volk als afgod..

Leave a comment

Your email address will not be published.


*