Jezus’ bloed kome over ons en onze kinderen

Ondernemer, jurist en politicoloog Cor Verkade.
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone
Print Friendly, PDF & Email

Mattheus 27:25 is in de kerkgeschiedenis een tragische bijbeltekst geworden, die christenen gebruikten om Joden het leven te zuur maken: ‘Zijn bloed kome over ons en onze kinderen.’

Bij de rechtszitting tegen Jezus zeiden de Joden die hem aanklaagden de verantwoordelijkheid voor de afloop van het proces op zich te nemen. Pilatus probeerde zijn handen in onschuld te wassen en ging akkoord.

En heel het volk antwoordde en zei: Laat Zijn bloed maar komen over ons en over onze kinderen! (Mattheus 27:25)

Deze tekst heeft in de geschiedenis een tragisch fnuikende rol gespeeld, omdat christenen meenden Jezus’ bloed te moeten wreken over de Joden en hun kinderen. Het is te schrijnend voor woorden, maar Goede Vrijdag was in de tijden van de pogroms voor Joden een heftige dag, omdat christenen vanuit de bewuste tekst werden opgeroepen Jezus’ bloed te vergelden.

Dit tragische feit mag ons als christenen tot bezinning en verootmoediging brengen. Zowel in de door het christendom gekleurde oostelijke kerken konden pogroms plaatsvinden, als in de West-Europese christelijke cultuur waar de Holocaust plaatsvond.

Het verbaast mij dat de christenen die tot vervolging van de ‘Godsmoordenaars’ opriepen zich niet meer gelegen lieten liggen aan Jezus’ gebed om vergeving van zijn vervolgers aan het kruis: “Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen!” Deze tekst had samen met Jezus’ oproep om het zwaard niet te gebruiken maar juist op te bergen, voldoende weerhouding kunnen geven. Nota bene in de naam van Hem Die Zijn Vader ervoor om vergeving vroeg, werden moorden gepleegd. Klaarblijkelijk was er in de prediking en samenleving een andere waardering van de feiten rond Jezus’ lijden.

Profetisch perspectief

Jaren geleden durfde ik een link te leggen tussen dit citaat uit de mond van de Joden bij Jezus’ proces en Paulus’ schitterende en perspectiefrijke toekomstvoorzegging uit Romeinen 11: “Heel Israël zal zalig worden.” Toen ik daar her en der nogal wat commentaar op kreeg, heb ik – helaas (nog?) geen theoloog zijnde – de gedachte wat naar achteren gestopt. Maar recent las ik dat theoloog H.F. Kohlbrugge (1803-1875) die teksten ook met elkaar koppelt. Reden waarom ik ook weer de vrijmoedigheid heb om dat te doen: op Zijn tijd zal heel Israël zalig worden en dat kan alleen maar als Jezus’ bloed over Israël zal komen en over diens nakomelingen!

Zoals bij de verbondssluiting in Exodus 24 Mozes ook het bloed van het dankoffer over het volk moest sprengen, zo zal ook Jezus het bloed van Zijn Dankoffer over het volk sprengen en zien we meteen de Mozes-vervullende werking van de Heere Jezus Messias.

Bescheidenheid

Ik gaf al aan dat het historisch misbruik van het heftige citaat uit het proces tegen Jezus ons als christenen bescheiden mag maken. En precies dezelfde gedachte legt Paulus uit in de rest van het fantastische hoofdstuk Romeinen 11. De verwerping van Jezus door de Joden, zo legt Paulus uit, was nodig opdat het evangelie naar de heidenvolkeren gebracht kon worden. Jezus’ Zelf leerde dat ook al: als degene voor wie het verhaal bestemd zijn niet willen luisteren, als de genodigden niet naar het bruiloftsfeest willen komen, dan moeten de dienstknechten erop uitgaan naar de hoeken van de aarde om anderen te roepen naar de bruiloft te komen.

Er waren andere schapen die van het huis Israëls niet waren en die moesten ook nog toegebracht worden. Het evangelie moest de wereld rond. Het verhaal over Jezus’ koninkrijk moest onder de heidenen bekend worden om ook hen bij het verhaal van de God van Israël te betrekken. En – prijs den Heer’ met blijde galmen – het verhaal is ook bij de heidense Germanen terecht gekomen en het heeft ons volk en ook ons hart bereikt. Reden waarom wij in ons heidendom verstoord zijn door de God van Israël en als wilde takken ingeënt mochten worden op de Messiaanse stam.

Als het ware leren Paulus en Jezus dat wij deel worden van het verhaal van het Koninkrijk van Israël. We mogen erbij horen vanwege de verwerping van Jezus door Zijn broedervolk. Alleen dat al zou ons tot bescheidenheid, dankbaarheid en het tegenovergestelde van veroordeling dienen te brengen. Een dankbaarheid die ook al klinkt in Jezus’ citaat: “want de zaligheid is uit de Joden”.

In plaats van de Joden te vervolgen vanwege hun verwerping van Jezus, mogen we stilzwijgend en verbaasd over Gods weg de hand op de mond leggen. Vol dankbaarheid dat het heil naar de heidenvolkeren mocht gaan waardoor ook wij de God van Israël kunnen dienen.

Toekomst

Paulus borduurt nog een beetje door op deze gedachten. De verwerping van Jezus door de Joden heeft veel goeds gebracht, omdat het heil daardoor naar de einden der aarde gebracht werd. Deze verwerping heeft tot miljarden volgelingen geleid die met de God van Israël in aanraking kwamen. Paulus ziet in de toekomst echter ook weer een kentering. Er komt volgens hem een einde aan de verwerping van Jezus door de Joden, want Romeinen 11 vervolgt met de tekst dat “heel Israël zal zalig worden!”

Die beweging zal ongetwijfeld nog tot veel meer bijzonders leiden! Retorisch vraagt Paulus dan ook: als de verwerping van Jezus door de Joden tot zo veel goeds geleid heeft, wat zal dan de wederaanneming van Jezus door de Joden gaan betekenen? Ja, hij koppelt dat meteen aan de opstand uit de doden!

Op deze wijze krijgen we in aanloop naar de lijdenstijd een machtig perspectief vanuit de wrang bedoelde tekst “Zijn bloed kome over ons en onze kinderen”: God zal zijn alles en in allen!

Cor Verkade (s)preekt, publiceert en doceert over Israël en de Bijbel. 

Facebookreacties
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

Be the first to comment on "Jezus’ bloed kome over ons en onze kinderen"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*