Het spirituele is dominant aan het fysieke. Toch negeren of ontkennen materialisten, zoals Darwinisten, dit logischerwijs. Voor hen telt alleen het fysieke. Ouweneel bespreekt de ‘godenwereld’ achter volken in ‘God, goden en de laatste Koning’. Het is bedoeld als aanvulling op zijn boek ‘De negende Koning’. Wat is die aanvulling?
Boekanalyse
Ouweneel is gepensioneerd hoogleraar die honderden boeken over diverse onderwerpen schreef. Volgens hem is bepaalde kennis nodig om de huidige wereldsituatie in samenhang met de eindtijd te beoordelen. Namelijk de Bijbelse kijk op de vier wereldrijken en hun vervolgrijken en op de engelvorsten in verband daarmee.
Na een voorwoord behandelt hij dit onderwerp in 12 hoofdstukken, waarvan de langste gaan over de God der goden (H2) en over andere belangrijke engelvorsten en godenbergen (H5). Bij de tekst staan voetnoten en elk hoofdstuk begint met een denkopgave voor de lezer. Achterin het boek staan Ouweneels eigen antwoorden daarop. Het boek sluit af met een lijst van zijn boeken, een zakenregister en een Schriftplaatsenregister.
Volgens Ouweneel is de ‘godenwereld’ geen verzinsel, maar een weergave van de concrete, van God afgevallen hemelmachten. Vaak voorgesteld als monsters. Deze vorsten zouden de weg bereiden naar de komst van de antichrist.
Hij bevestigt dat de christenheid veel heidense ‘goden’ heeft gekerstend. Zo zijn moedergodinnen verbonden met Maria. Hij vraagt zich ook af “…of het christendom ooit zo’n succes…zou hebben geboekt…” als dat niet zou zijn gebeurd.
Evaluatie
Dit is een echt Ouweneel boek; een vleugel elitair, wel toegankelijk voor een breed publiek, wat rommelig en vol herhalingen. Het boek geeft een overzicht van allerlei engelvorsten die allerlei volken/werelden zouden besturen. Aanvankelijk stelt hij dat deze engelvorsten zowel positief (van God) als negatief (van satan) kunnen zijn. Pas later onthuld hij dat het om demonen gaat.
Ouweneels traditioneel christelijke visie typeert ook dit boek. Zo veroordeelt hij unitariërs als niet-christenen, omdat zij het Drie-Eenheidsdogma niet aanvaarden. Ook stelt hij, in dit demonenboek, dat engelvorsten en hun hoofd, de satan, “nooit de overhand hebben, of zelfs maar kunnen krijgen”. “Uiteindelijk…” werken ze volgens hem “…uitsluitend langs de banen die [God] voor hen uitstippelt.” Beweringen strijdig met de Bijbel en de geloofspraktijk en bovendien geloofsondermijnend. Wellicht is het daarom dat hij uitgebreid beschrijft dat machtige demonen volken besturen, maar niet wat hun onderlinge samenhang/structuur is.
Meestal mijdt hij harde stellingen en houdt hij het vaak bij vermoedens. Verder noemt hij weer een grote koerswijziging in zijn theologische visie; loslaten van de Grote Verdrukkingstheorie.
Verder valt op dat hij herhaaldelijk de oorsprong en bedoelingen van de Verenigde Staten occult noemt. Die natie zou bestuurt worden door de oude engelvorst van het Romeinse rijk. Hij stelt verder dat ook de Europese Unie en de Staat Israël door diezelfde demon bestuurd worden.
Helaas wordt in dit boek echter weinig tot niets uitgewerkt over ‘de laatste Koning’, hoewel de boektitel dat wel suggereert. Dit boek wordt aangeraden.
Ouweneel, W.J., God, de goden en de laatste Koning. 2026, Aspekt, Soesterberg, 252 pagina’s, € 24,95, ISBN: 9789464874495.
Wees de eerste die reageert op "Heidense godenwereld besproken"