Archeologie: Akko (1), een kennismaking

De komende weken gaan we Akko bezoeken, de haven­stad in het noorden van Israël, aan de azuur­blauwe Middellandse Zee. De stad is vooral bekend om zijn rol in de periode van de Kruis­vaar­ders, die er een versterkte citadel bouwden.

De stad heeft een gemengde bevolking van Arabieren en Joden. Je vindt er met name gebouwen uit de middeleeuwen, dat is de tijd van de Kruisvaarders, die twee eeuwen lang het Heilige Land beheersten tot de moslims hen verdreven, en uit de Ottomaanse (Turkse) periode, die vier eeuwen duurde, totdat de Eerste Wereldoorlog er in 1918 een eind aan maakte en Palestina een Brits mandaatgebied werd.

We komen Akko in de Bijbel tegen in Rechters 1:31-32, waar vermeld staat dat de stam Aser er niet in is geslaagd de Kanaänitische inwoners van Acco en zes andere steden te verdrijven, en temidden van hen bleef wonen.
Een tweede vermelding vinden we in Handelingen 21:7, waar Paulus na zijn derde zendingsreis een dag verblijft in Ptolemaïs, zoals de stad in die tijd werd genoemd.

Akko bestaat al zeker 4500 jaar, maar bevond zich op het toppunt van zijn macht in 1104, ten tijde van de kruistochten. Onder de christelijke heerschappij werd de stad een handelscentrum, waar diverse ordes van soldaten-monniken hun thuis hadden, evenals Europese facties, die elkaar wantrouwden en bestre­den. Kooplieden beconcurreerden elkaar. En de kleine Joodse en moslimbevolking woonde noodgedwongen samen in een kleine afgesloten wijk.

In het jaar 1291 maakte een moslimleger uit Egypte, de Mammelukken, een einde aan het christelijke garnizoen van de Kruisvaarders, de laatste basis van de Tempeliers in Israël. De stad werd met de grond gelijk gemaakt, en het bestaan van de versterking werd vergeten. De huidige stad, die door de Ottomanen werd aangelegd rond 1750, dekte de vroegere stad af. Deze bleef eeuwenlang onder het puin liggen.
In deze video brengen we onder andere een kort bezoek aan dit Kruis­vaar­ders­fort, later meer over de ontdekking ervan.