In Sichem bevindt zich ook een gedenkplaats met een cenotaaf, een vierkant gebouw met koepeldak, dat nu ingeklemd ligt tussen nieuwere gebouwen. Volgens een traditie uit de vierde eeuw is dit de laatste rustplaats van de aartsvader Josef.
Jozua 24:32 vermeldt dat de beenderen van Jakobs zoon Josef in Sichem werden begraven, en volgens Handelingen 7:15-16 ook die van zijn broers. Maar door de eeuwen heen zijn meer plaatsen aangeduid als Josefs graf. De genoemde ‘cenotaaf’ is een grafteken, opgericht ter nagedachtenis van een overledene van wie het overschot elders rust of onvindbaar is.
Het huidige gebouw dateert uit 1868. Het graf is een van de belangrijkste heiligdommen voor de Samaritanen, maar het wordt ook door joden, christenen en moslims vereerd.
Sichem lag sinds de Onafhankelijkheidsoorlog op de door Jordanië veroverde Westbank. Na de Zesdaagse Oorlog in 1967 werd dit gebied door Israël veroverd. Bij de Oslo Akkoorden kwam Sichem/Nabloes in 1995 onder bestuur van de Palestijnse Autoriteit. Daarbij werd afgesproken dat het graf een Israëlische enclave bleef, zodat Joden er (onder beveiliging) konden bidden. De plaats kreeg echter regelmatig te maken met hevige protesten van de Arabische inwoners. Meermalen werd het gebouw zwaar beschadigd. Bij een niet-aangemelde illegale gebedstocht van chassidische Joden werd een man gedood.
Voor het eerst in 25 jaar baden Joden het ochtendgebed in het Graf van Josef. Het plan is, dit maandelijks te herhalen. Tot nu toe bezochten groepen Joden het graf in de nacht, om de Arabieren niet te irriteren.
Zet de ondertiteling aan en kies voor ‘dutch’ (klik op het bloemetje naast ‘CC)
Bron o.a. Wikipedia
Wees de eerste die reageert op "Archeologie: Sichem (3) Het graf van aartsvader Josef"