In Deuteronomium 27 en 28 geeft Moses de Israëlieten opdracht wat ze moeten doen wanneer ze het land binnentrekken: op grote witgekalkte stenen de woorden van de Torah schrijven, een altaar bouwen en dankoffers brengen.
Ook moeten zes stammen op de berg Gerezim gaan staan en het volk zegenen, en zes stammen moeten op de berg Ebal gaan staan en vervloekingen uitspreken over ongehoorzaamheid. In Jozua 24 staat deze vernieuwing van het verbond beschreven.
Op een site, bekend als Tel Balata, waar vanaf 1913 opgravingen werden verricht, werd in 1926 een grote platte steen opgegraven door de Duitse archeoloog Selin, een platte uitgehakte steen zoals die wel meer voorkwam. Hij vond er ook stenen, waarin een holte was uitgehakt. Waren dit drinkbakken voor dieren? Hij had een helder idee, en liet de platte steen rechtop in de holte plaatsen, en hij paste perfect – het was een gewijde opgerichte steen.
Helaas was zijn collega-archeoloog Walter het daar absoluut niet mee eens. Die liet de rechtopstaande steen uit zijn voetstuk verwijderen en in een groeve werpen, waardoor hij nog meer beschadigde.
Er waren dus twee voetstukken gevonden, waarin rechtopstaande stenen hadden gestaan. Daarvoor waren de resten van een altaar, met botten van offers, en daarvoor de ingang van een monumentaal gebouw, dat een tempel was geweest. Die tempel was in twee ruimten verdeeld, en werd wel de Vestingtempel of Torentempel genoemd wegens de dikke massieve muren. Dikke muren wijzen er op, dat er een hoog gebouw heeft gestaan.
Selin geloofde, dat deze tempel en de gewijde steen dezelfde zijn als beschreven in Richters 8 en 9, die de strijd rond de opvolging van de richter Jozua beschrijven. Daarbij gingen de burgers van ‘Migdal-Sichem’ het huis (tempel) van (afgod) Baal-Berith binnen, en vonden er de dood toen deze in brand werd gestoken (Richters 9:46-49).
Wees de eerste die reageert op "Archeologie: Sichem (5) Jozua’s getuigenissteen gevonden?"