Boekbespreking: Abraham had twee zonen

Is alleen Izak van belang voor God, en speelt Ismael voor Hem geen enkele rol? Zeker niet, God zorgde ook voor Ismael toen die op sterven lag in de woestijn. Elk van de twee zonen heeft een eigen plaats in Gods plan, wil prof. Julia Blum aantonen in dit boek.
Het boek is opgebouwd naar de vier niveaus van uitleg die het Jodendom kent: Pesjat, eenvoudige letterlijke uitleg, Remez, aanwijzingen naar een diepere betekenis, Drasj, onder­zoe­ken en verge­lijken met soort­gelijke Bijbel­gedeel­ten, en Sod, gehei­menis, betekenis verkre­gen door inspiratie of open­baring. (De vier beginletters vormen PaRDeS, Paradijs)
In deel 1, dat het grootste deel van het boek vult, wordt uitge­breid beschre­ven hoe elk van de vier hoofd­per­sonen, Abraham, Sara, Hagar en Ismael, de gebeur­te­nis­sen heeft beleefd.
In deel 2 kijkt Julia Blum naar de gangbare uitleg van Paulus’ allego­rische uitleg van Abrahams twee zonen in Galaten 4:21-31, een uitleg die sterk anti-Joods overkomt, als verschil tussen wet en genade. Maar God wilde bewust dat Ismael in Abrahams gezin geboren zou worden, en stuurde de vluchtende Hagar terug. Hagar en Ismael werden weggestuurd en daardoor vrije mensen. Ismael werd ook een groot volk. In het einde der dagen zijn het de afstammelingen van deze twee zonen die de wereld­geschie­denis zullen voltooien.
In deel 3 constateert de schrijfster sterke overeenkomsten tussen Genesis 21 (Ismael weggezonden), Genesis 22 (Izak bijna geofferd) en Leviticus 16, de twee bokken, waarvan er een wordt weggezonden en de ander wordt geofferd.
In deel 4, de kern van het boek, gaat Julia Blum hierop door met een uitleg van Leviticus 16. Zij beschrijft het offer van de ene bok als een afspiegeling van Jesjoea’s offer aan het kruis, vele eeuwen later. Het wegzen­den van de andere bok, die leven werd wegge­zonden om de zonden en onge­rech­tig­heden van de volken te dragen, zoals Ismael de woestijn werd ingezonden, als een type van Israël, de eeuwige zondebok, die ballingschap en verdrukking heeft verdragen.