Archeologie: Horvat Anim in het Yatir-bos (2)

In het zuiden van Judea, op de zuidelijke heuvels van Hebron, is in het Yatir-bos de oude Joodse stad Anim opge­gra­ven Hij wordt al genoemd in Jozua 15:49, als een van de steden toege­we­zen aan de stam Juda.

חורבת ענים Horvan Anim (spreek uit: Choervat Anim, Ruïne Anim) wordt zelden bezocht door toeris­ten of de lokale bevol­king. De opge­gra­ven stad is prachtig gelegen in het Yatir-bos, Israëls grootste bos. Er is hier veel te doen: prachtige wandel­pa­den, archeo­logie en een wijngaard met een wijn­ma­kerij van wereld­klasse.

In het al duizenden jaren oude Horvan Anim zijn onge­loof­lijke archeo­lo­gische vondsten te vinden. Tijdens de Joodse monarchie werd hier begin 8e of tijdens de 7e eeuw v.Chr, een machtig fort gebouwd van 21,5 x 21,5 meter, met muren van vijf meter dik. Dit fort werd in 422 v.Chr. verwoest toen de Baby­lo­niërs Israël verover­den.

Nadat de Joden door de Babyloniërs waren verbannen, grepen de inwoners van Edom, die ten zuiden van Israël woonden, de kans om zich te vestigen in de verlaten huizen en gebie­den van Zuid-Israël. Zelf waren zij door de Nabateërs uit hun gebied verdreven.
Toen de Joden in het Perzische tijdperk, 50 jaar na de balling­schap, voor het eerst naar Israël terug­keer­den, werd het gebied rond Anim en het Yatir-woud nog steeds bewoond door de Edomieten.
In 112 v.Chr. voerde de Joodse Makkabese koning Johannes Hyrcanus met succes een veldtocht tegen hen, waar­door Israël opnieuw de controle over Zuid-Israël (inclusief Anim) kreeg. Hyrcanus stond de Edo­mieten (of Idumeërs) toe in het gebied te blijven, op voor­waarde zij zich lieten besnij­den en de Joodse wetten zouden volgen. En dat dezen zij, waarna zij niet van Joden te onder­schei­den waren.
De Joodse gemeenschap (inclusief deze Edomieten) bleef bloeien tijdens de Romeinse en Byzan­tijnse periode.
Tijdens de grote Joodse opstand, rond het jaar 70, hebben Joodse vluch­te­lin­gen zich in Anim schuil gehou­den, zo blijkt uit gevon­den munten van deze opstand.
Tijdens de Bar Kochva-opstand, rond 132-135 n.Chr., werd Anim verwoest. Daarna verbo­den de Romeinen Joden (eeuwen­lang) om ‘waar dan ook’ in Judea te wonen. Als gevolg hiervan verplaatste het centrum van het Joodse leven in Israël zich bijna volledig naar Galilea. Maar op de een of andere manier bleven Joden wonen en bloeien in de steden van de zuidelijke heuvels van Hebron, ondanks dat dit deel uitmaakte van Judea.

De stad Anim vergaarde rijkdom door land­bouw en industrie. Er zijn nog veel wijn- en olijf­olie­persen in goede staat te zien. In de vierde eeuw werd hier een enorme syna­goge gebouwd, die tot in de zevende eeuw in gebruik bleef. Deze werd gebouwd op het hoogste punt van de stad, conform de Joodse gewoonte.
De ruïnes en het geraamte van de synagoge zijn zeer goed bewaard gebleven, en de inge­bouwde banken en de Thorakast zijn er nog steeds te zien.

In de 7e eeuw werd Anim, evenals het grootste deel van de zuidelijke heuvels van Hebron, op myste­rieuze wijze verlaten. Dit was mogelijk te wijten aan het uiteen­vallen van het centrale bestuur aan het einde van de Byzan­tijnse periode en het begin van de islami­tische periode.

Omdat Anim aan de rand van de woestijn lag in een tijd van zwak bestuur, kan het leven zo dicht bij woestijn­krijgers te gevaar­lijk zijn geworden. Het feit dat de stad niet fysiek werd verwoest door de verove­ring en er weinig materiële goede­ren werden gevonden, sugge­reert dat de mensen die vertrok­ken hun roerende goederen mee­na­men, wat deze theorie onder­steunt.

In de latere islamitische periode (circa 13e en 14e eeuw) bestond hier een klein islamitisch dorp,en er werd een moskee gemaakt van de synagoge. Tijdens opgra­vingen in de jaren 1980 werd een moskee gevon­den, die al eeuwen­lang niet meer werd gebruikt; daar­onder werd de synagoge aange­troffen. In de tijd van het Ottomaanse (Turkse) rijk werd de stad verlaten en was sinds die tijd een ruïne.

In deze tweede video kijken we nog even rond in het oude Anim. De video bevat een Engelse vertaling. Schakel de Nederlandse ondertiteling niet in, die is verschrikkelijk.

Bronnen: Reisgids Nosson Shulman in UWI, Biblewalks, met veel mooie foto’s.