Archeologie: Tel Dan (4) Waarom ontbreekt Dan in Openbaring?

Diep verborgen in de bladzijden van de Bijbel ligt een mysterie waar de meeste lezers aan voorbijgaan zonder het op te merken. Een van Jacobs zonen wordt beschreven met een huiveringwekkend symbool: een slang. En eeuwen later, wanneer het uiteindelijke lot van Gods volk wordt onthuld, is deze stam nergens te bekennen.

De tekst van deze video:
Een hele stam verdwijnt. Waarom zou God een van Israëls oorspronkelijke zonen weglaten uit de lijst van de verzegelden in de eindtijd?
Wat ging er mis met Dan? Om dit te begrijpen, moeten we een spoor volgen dat begint bij de geboorte, doorloopt via profetieën en eindigt in stilte.
Dan verschijnt voor het eerst in het boek Genesis. Zijn geboorte lijkt op het eerste gezicht niet anders dan die van de anderen. Er wordt nog een zoon toegevoegd aan Jacobs groeiende gezin. Maar als we de tijd nemen om aandachtig te luisteren naar de woorden die op dat moment gesproken worden, klopt er iets niet. Rachel viert het niet. Ze zegent niet. Ze prijst God niet met vreugde. In plaats daarvan zegt ze: “God heeft mij geoordeeld.” Die zin wordt de naam van het kind.
In het Hebreeuws betekent Dan letterlijk rechter of hij wordt geoordeeld. Geen enkele andere zoon van Jakob wordt geboren met een naam die zo duidelijk gevormd is door een oordeel in plaats van een zegen. Zijn geboorte is niet het resultaat van liefde of vrede, maar van rivaliteit, frustratie en een stille oorlog tussen twee zusters die strijden om gunst en vruchtbaarheid. Dan wordt geboren uit Bilha, een dienstmaagd die niet uit toewijding, maar als strategisch middel werd aangeboden. In de Schrift zijn namen nooit willekeurig. Het zijn gecom­pri­meerde profetieën. En Dans naam draagt ​​het gewicht van een rechts­zaal. Er was een oordeel geveld, maar over wie?
Rachel geloofde dat het oordeel in haar voordeel was. De hemel zag wellicht iets veel complexers zich ontvouwen.

Jaren later roept Jakob zijn zonen bijeen om hun toekomst uit te spreken. Dit is geen gewone zegen. Het is een profetie uitge­spro­ken op de rand van de dood. Wanneer het aardse zicht vervaagt en het geestelijke inzicht scherper wordt.
Wanneer Dan aan de beurt is, verandert de toon. Jakob verklaart: “Dan zal als een slang langs het pad zijn. Een adder die de hiel van het paard bijt, zodat de ruiter achterover valt.”
Van alle twaalf zonen wordt alleen Dan met een slang verge­le­ken. Precies dat beeld dat de Schrift associeert met bedrog, verborgen gevaar en ondergang. De slang valt niet openlijk aan. Hij confronteert niet rechtstreeks. Hij wacht. Hij slaat van onderaf toe. Hij veroorzaakt een val zonder ooit in de schijnwerpers te staan.
Onmiddellijk na het uitspreken van deze profetie stopt Jakob en roept hij God om redding. Waarom hier? Waarom nu? Het is alsof het visioen hem zo diep veront­rust­te dat hij niet verder kon gaan zonder om verlos­sing te smeken. Dan, die Israël zou moeten oordelen, zou in plaats daarvan een stille bedrei­ging binnen het volk worden. Niet door open­lijke rebellie, maar door corruptie vermomd als geloof.

Die profetie bleef niet symbolisch. In Rechters 18 neemt de stam Dan zijn rol volledig op zich. In plaats van het land dat God hen had toegewezen te verkrijgen, verlaten ze het. In plaats van op de Heer te vertrouwen, creëren ze een alternatief systeem van aanbidding.
Tijdens hun reis ontmoeten ze een man genaamd Micha, een man die zijn eigen heiligdom heeft gebouwd, compleet met afgoden en een privé-priester. De Danieten corri­ge­ren deze corruptie niet. Ze stelen die. Dit is geen onbe­doelde onge­hoor­zaam­heid. Het is georga­ni­seerde afgoderij. Voor het eerst in de geschiedenis van Israël wordt valse aanbidding geïn­sti­tu­tiona­li­seerd. En het is de stam van Dan die het bouwt. De slang bijt in de hiel. Israël struikelt. Verdeeld­heid kruipt in het hart van Gods volk. Dan had de recht­vaar­dig­heid moeten bewaken. In plaats daarvan legiti­meerde het bedrog.

Nu komen we aan bij het meest verontrustende moment. In het boek Openbaring hoofdstuk 7 verzegelt God 144.000 dienaren, 12.000 uit elke stam van Israël. De lijst wordt zorgvuldig gelezen. Juda, Ruben, Gat, Aser, Naftali, en dan stilte. Dan ontbreekt. Dit is geen kopieer­fout. Het is een theologisch oordeel. Het zegel vertegen­woor­digt verbon­den­heid, trouw en afstem­ming met het Lam. God verzegelt geen corruptie. Hij keurt geen valse aanbid­ding goed. Hij bestempelt bedrog niet als heilig.

Wat begon met oordeel bij de geboorte, eindigt met uitsluiting aan het einde. De geschiedenis van Dan is er een van tragische omme­keer. Hij werd tot rechter benoemd. Hij werd geroepen om te leiden. Het was zijn taak om de recht­vaar­dig­heid te bewaren. In plaats daarvan koos zijn geslacht voor de gemak­ke­lijke weg. De stam Dan gaf de voorkeur aan imitatie boven gehoor­zaam­heid. Hij creëerde aanbidding zonder overgave. En in de uitein­de­lijke afre­ke­ning wordt Dan niet gerekend tot het getrouwe over­blijf­sel. De rechter wordt de geoor­deelde. De beschermer wordt de waar­schu­wing. De stam die stand had moeten houden, wordt de stam die verdwijnt. Dit bete­kent niet dat God Dan verge­ten is. Het betekent dat God niet verzegelt wat de waarheid weigert.