Sjabbatslezingen: Gods werk gaat door

We mogen weten dat Gods werk doorgaat: Jozua kreeg de leiding na Moses dood. Deute­ro­no­mium is uitgelezen, we beginnen weer bij Genesis. En de dood heeft niet het laatste woord, de Heer belooft een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

De Bijbelgedeelten voor de sjabbat Wezot habrachah (En dit is de zegen) zijn:
✡ Torahlezingen: Deuteronomium 33 en 34,
✡ Profetenlezing: Jozua 1:1-18,
✡ Brit Chadashah, Nieuwe Testament: Openbaring 21:9 – 22:5.
In verband met het onderwerp wijken we daar van af.

Een gedeelte uit de Torahlezing
Toen beklom Mozes, vanuit de vlakten van Moab, de berg Nebo, de top van de Pisga, die recht tegenover Jericho ligt. En de HEERE liet hem heel het land zien: van Gilead tot Dan, heel Naftali, het land van Efraïm en Manasse, heel het land van Juda tot aan de zee in het westen, het Zuiderland, de vlakte van de vallei van Jericho, de palmstad, tot aan Zoar.
En de HEERE zei tegen hem: Dit is het land waarvan Ik Abraham, Izak en Jakob gezworen heb: Aan uw nageslacht zal Ik het geven. Ik heb het u met uw eigen ogen laten zien, maar u mag daarheen niet oversteken.
Zo stierf Mozes, de dienaar van de HEERE, daar in het land van Moab, overeenkomstig het woord van de HEERE. En Hij begroef hem in een dal in het land van Moab, tegenover Beth-Peor. En niemand weet waar zijn graf is, tot op deze dag.
Mozes nu was honderdtwintig jaar oud toen hij stierf; zijn oog was niet dof geworden en zijn kracht was niet vervlogen.
Deuteronomium 34:1-7 (HSV).

Gedeelten uit de Profetenlezing
Het gebeurde nu, toen de HEERE Elia in een storm zou opnemen in de hemel, dat Elia met Elisa uit Gilgal wegging. Elia zei tegen Elisa: Blijf toch hier, want de HEERE heeft mij naar Bethel gezonden. Maar Elisa zei: Zo waar de HEERE leeft en uw ziel leeft, ik zal u niet verlaten. Zo gingen zij naar Bethel. (…)

Bij de Jordaan aangekomen ‘toen nam Elia zijn mantel, rolde hem op en sloeg het water. Dat werd naar beide zijden verdeeld, en zij gingen er beiden door, over het droge. Het gebeurde nu, toen zij over­ge­sto­ken waren, dat Elia tegen Elisa zei: Vraag mij wat ik voor u doen zal, voordat ik van u weggenomen word. Elisa zei: Laat er toch twee delen van uw geest op mij mogen zijn. Maar hij zei: U hebt een moeilijke zaak gevraagd; als u mij zult zien als ik bij u vandaan weggenomen word, dan zal het u gebeuren, maar zo niet, dan zal het niet gebeuren. Het gebeurde, terwijl zij al sprekend verdergingen, zie, dat er een vurige wagen met vurige paarden kwam, die tussen hen beiden scheiding maakte. Zo voer Elia in een storm naar de hemel.
Elisa zag het en hij riep: Mijn vader, mijn vader, wagen van Israël en zijn ruiters! En hij zag hem niet meer. Toen greep hij zijn kleren en scheurde ze in twee stukken. Hij pakte de mantel van Elia, die van hem afgevallen was, op, keerde terug en bleef aan de oever van de Jordaan staan. Hij nam de mantel van Elia, die van hem afgevallen was, en sloeg het water en zei: Waar is de HEERE, de God van Elia, ja Hij? Hij sloeg het water en het werd naar beide zijden verdeeld, en Elisa ging erdoor.
2 Koningen 2:1-2, 8-14 (HSV).

Een gedeelte uit het Nieuwe Testament
Het gebeurde ongeveer acht dagen na deze woorden dat Hij Petrus en Johannes en Jakobus meenam en de berg opklom om te bidden. En het gebeurde terwijl Hij bad, dat de aanblik van Zijn gezicht veran­derd werd en Zijn kleding blinkend wit werd. En zie, twee mannen spraken met Hem; het waren Mozes en Elia. Zij versche­nen in heer­lijk­heid en spraken over Zijn heen­gaan, dat Hij zou volbren­gen in Jeruzalem.
Petrus en zij die bij hem waren, waren bevangen door slaap. Toen ze wakker geworden waren, zagen zij Zijn heerlijk­heid en de twee mannen die bij Hem stonden. En het gebeurde, toen zij bij Hem vandaan zouden gaan, dat Petrus tegen Jezus zei: Meester, het is goed dat wij hier zijn. Laten wij drie tenten maken, voor U een, voor Mozes een en voor Elia een; hij wist echter niet wat hij zei.
Terwijl hij dit zei, kwam er een wolk, en die over­scha­duw­de hen. Zij werden bevreesd toen zij de wolk ingingen. En er kwam een stem uit de wolk, die zei: Dit is Mijn geliefde Zoon, luister naar Hem! En toen de stem geklon­ken had, bevond Jezus Zich daar alleen. En zij zwegen en vertel­den in die dagen niemand iets van wat zij gezien hadden.
Lukas 9:28-36 (HSV)

Gods werk gaat door
Deze sjabbat valt op de laatste dag van de Loofhutten­week. Een vreugdevolle week van wonen – althans eten – in een tijdelijke hut, als herinnering aan de jaren zwerven door de woestijn, waarin God voorzag in alles wat het volk nodig had.
De dag erna is het Simchat Torah, Vreugde der Wet, waarin God uitbundig wordt gedankt voor de Torah, zijn onder­wij­zing voor het leven. In de synagogen wordt gedanst met de Torahrol.

In deze video ziet u hoe chassidische Joden van de Breslov-bewe­ging tijdens het Loof­hut­ten­feest vol vreugde dansen op klezmer-muziek, met in hun handen de ‘vier soorten’, genoemd in Leviticus 23:40, palm­tak­ken, takken van loof­bo­men en beek­wil­gen, en een citroen-achtige vrucht, de etrog.

Het is de gewoonte, op deze sjabbat niet alleen het slot van Deuteronomium te lezen, maar ook het begin van Genesis. De grote Torahrol wordt helemaal terug­gerold, van Deutero­nomium 34 naar Genesis 1. Immers, Gods handelen is niet afgelopen met de dood van Moses. Zijn werk op deze aarde gaat altijd door, elke dag weer, nu en in de toekomst. Daarop ver­trouwde Moses ook toen hij zou sterven en zijn taak overdroeg aan zijn dienaar Jozua, al voorzag hij dat het volk Israël zou afdwalen en door lijden en ballingschap zou leren God trouw te blijven.

De dood van een mens is ook niet het einde van zijn of haar bestaan. Denk aan wat Jezus zei: ’En wat betreft de doden, dat zij opgewekt zullen worden: hebt u niet gelezen in het boek van Mozes, hoe God in de doornstruik tot hem sprak: Ik ben de God van Abraham en de God van Izak en de God van Jakob?’ (Markus 12:26)
De doden hebben gewacht op een plaats, die de Bijbel het dodenrijk noemt, in het Hebreeuws Sheol, in het Grieks Hades. In een uitleg noemt Jezus het deel van het dodenrijk waar de rechtvaardige Lazarus terecht komt, ‘de schoot van Abraham’ (Lukas 16:22).
Maar Hij belooft ook, dat Sheol niet onze eind­be­stem­ming is: In het huis van Mijn Vader zijn veel wonin­gen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken. En als Ik heen­ge­gaan ben en plaats voor u gereed gemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.’ (Johannes 14:2-3).
Na Jezus’ verlossingswerk is de hemel de plaats van de gelovigen. Paulus schreef ’Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, (deze) tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, (maar) eeuwig in de hemelen’ (2 Korinthe 5:2). Voor eeuwig in een paradijselijke hemel? De Bijbel spreekt ook over een lichamelijke opstanding, met een nieuw onsterfelijk lichaam, over een nieuwe hemel èn een nieuwe aarde.

En hoe zit het met de doden die nog nooit van Jezus hebben gehoord? Gaan zij in hun onwe­tend­heid verloren? Zeker niet. Jezus zei ’Ik zeg u: de tijd komt en is nu, dat de doden de stem van de Zoon van God zullen horen, en (dat) wie hem horen, zullen leven’ (Johan­nes 5:25). En de apostel Petrus bevestigt dit: Want daartoe is aan doden het evangelie verkon­digd, opdat zij wel geoor­deeld werden naar de mens in het vlees, maar ook zouden leven naar God in de geest’ (1 Petrus 4:6).

Ook Moses en Elia hebben gewacht, maar niet in het dodenrijk. Zij zijn immers niet gestorven en begraven zoals gewo­ne sterve­lin­gen, maar door God direct opge­nomen in zijn hemelse heer­lijk­heid, want hen wachtte een bijzon­de­re opdracht. Zij spraken (met Jezus) over Zijn heen­gaan, dat Hij zou volbren­gen in Jeruzalem. God zond hen om zijn Zoon voor te bereiden en kracht te geven voor de weg die voor Hem lag.

Zie ook deze Sjabbatslezingen:
Grande finale en nieuwe start,
Gods zorg voor zijn volk gaat door.
Zie ook: Wat zegt de Bijbel over wat er gebeurt nadat we sterven?.
Zie ook Hebreeuwse les Loofhuttenfeest,
Les Simchat Torah.
Beluister ook: Waar zijn onze doden?