Archeologie: Golan (6) Gerestaureerde synagoge van Ein Kshatot

We nemen afscheid van de Golanhoogten met een video over de indrukwekkende synagoge van Ein Kshatot, die zeker een bezoek waard is. Hij is te vinden in het zuidelijke deel van de Golan, naast het dorp Natur, 10 km ten oosten van het Meer van Galilea.

De synagoge heet in het Hebreeuws Ein Kshatot, de bron van de bogen, en in het Arabisch Um el Kantir, de moeder van de bogen. Hij stamt uit de Byzantijnse tijd, de zesde eeuw, en is door de aardbeving van 749 vernield.

Men denkt dat hier oorspronkelijk een heidense Romeinse stad was, die gebruik maakte van de nabijgelegen bron. Rond 23 v.Chr. vestigden Joden zich in de omgeving. De vroege Joodse inwoners vestigden er een vlasindustrie, waarbij ze het water gebruikten voor het wassen en bleken van vlas, waarvan ze fijne stoffen weefden. De textiel werd verkocht aan rijke inwoners van de nabijgelegen steden Sussita en Beit Saida. Daarnaast leefden de inwoners mogelijk van gemengde landbouw, het houden van schapen en de teelt van olijven, hoewel er geen terrassen zijn gevonden.

De Joodse inwoners bouwden waarschijnlijk in de vijfde eeuw een grote synagoge, die ze in de zesde eeuw verfraaiden. Het gebouw was 18 meter lang en 13 meter breed en naar schatting 12 meter hoog. Daarmee was het een van de grootste van minstens 25 oude synagogen die in de regio zijn ontdekt. ​​
De catastrofale aardbeving van 749 op de Golanhoogten maakte een einde aan de nederzetting en verwoestte ook de synagoge, waarna de inwoners de nederzetting verlieten. Lokale Syrische herders bleven de ruïnes van Umm el-Qanatir bewonen tot in de jaren 50 en hergebruikten de gebeeldhouwde stenen.

Herontdekking
Het bestaan ​​van een synagoge op deze locatie werd voor het eerst gedocumenteerd in 1884 door Laurence Oliphant en Gottlieb Schumacher. Te midden van verwoeste muren en grote steenblokken ontdekte Oliphant een stenen beeldhouwwerk van een arend, een fragment van een kroonlijst, een grote drie­hoekige plaat, waarvan hij denkt dat deze op de boven­dorpel van de hoofdingang was geplaatst, en fragmen­ten van Korin­thische kapitelen. De arend, een bekend motief in de oude Joodse kunst, met name op de Golanhoogten en in Galilea, is zichtbaar op een dubbele zuil en op de voorgevel van de synagoge

Bij het restauratieproject, dat in 2003 van start ging, heeft men gebruik gemaakt van moderne technologie. Met mechanische systemen, computers en drones is men hier te werk gegaan. Hiermee is het gelukt de oorspronkelijke stenen vloer te reconstrueren. Na 15 jaar restauratie van de aangetroffen berg stenen is Ein Kshatot in oktober 2018 geopend voor bezoekers.

De synagoge is opgebouwd uit zwart basalt, dat veel voorkomt in de vulkanische omgeving. Het middenschip met zijbeuken is gemaakt met twee rijen pilaren, en is gericht naar het zuiden, de richting van Jeruzalem.
Er is een heel indrukwekkende 6 meter hoge omhulsel van de Heilige Ark gevonden, waarin de Torah-rollen werden bewaard. Veel Joodse motieven zijn in het steen van de Heilige Ark gegra­veerd, zoals de menorah, een wierookschepje, een sjofar en een loelav (palmtak) met een etrog (een citroen-achtige vrucht), een adelaar, en wijnranken met druiventrossen. Een stenen trapje leidt naar de bima, de verhoging waar de rabbi de mensen voorlas uit de boekrollen.

Bronnen: Deze video van David Hyman, Israelgids Ya’acov Nof, Wikipedia, ook de foto.