Artikelen door Floor Poot

mrt Meno teaching 1 768x512 Als Joden tot geloof komen in Jeshoea (Jezus), zijn ze dan nog steeds Joods? Veel van onze lezers stellen deze vraag, en iets meer dan een jaar geleden publiceerde Israeël Today er een artikel over. We wilden uitzoeken of Israëlische Joden die in Jeshoea geloven nog steeds hun Joodse geloofstradities eren en beoefenen. Dit artikel onthulde een groeiende trend onder de jongere generatie van Joodse Messiaanse volgelingen van Jesjoea die zich niet met hun Joodse wortels of erfgoed verbinden. Velen nemen zelfs afstand van de Joodse tradities. We hebben veel reacties op dit artikel ontvangen van kerkleiders in Israël en over de hele wereld, die onze zorg delen dat veel Messiasbelijdende Joden hun Joodse erfgoed niet behouden nadat zij het geloof in Jeshoea hebben gevonden. Hier zijn enkele van hun antwoorden: Evan Thomas, Messiaaans predikant, Netanya, Israël: Mijn aanvaarden van JesHoea als Messias als jonge Jood kwam met een onmiddellijk besef van mijn Joodse afkomst en een roeping naar Israël. We hebben een Torah-rol ingevoerd en een liturgie ontwikkeld die ons Joodse erfgoed in onze gemeente eert. Veel aspecten van de Joodse traditie zijn een integraal onderdeel van onze wekelijkse Shabbatdiensten. We stimuleren ook, dat men zich bewust is van de waarde van de Joodse traditie in de familie - of het nu gaat om de Shabbat-traditie of de viering van de feestdagen. Onze jongvolwassenen groeien op, waarderen de tradities en die maken deel uit van hun leven als ze later een gezin beginnen. Messiaansen zijn NIET seculier - wij zijn ook geen religieuze Joden - maar op de een of andere manier een eigen categorie. Ons Joodse erfgoed geeft ons geloof een belangrijke context - we moeten het bewaren! Dan Juster, leider van een Messiaanse gemeente, Jeruzalem: Mijn vriend David Lazarus heeft een belangrijk artikel geschreven, waarin hij een van de meest verontrustende aspecten van het Messiaanse Jodendom in het land bespreekt. Want we hebben ons volk niet de betekenis geleerd van de roeping om Joods te zijn. Als we de geschiedenis van de tradities van ons volk radicaal verwerpen, ontkennen we de genade van God in onze eigen cultuur en geven we een getuigenis tegen ons volk, een getuigenis dat grenst aan antisemitisme. Dit is verkeerd en een vreselijk getuigenis tegen ons volk. Ik ben iemand die de legitimiteit van het rabbijnse gezag verwerpt en geloof dat het een overweldiging van de autoriteit was die tot stand kwam door de verwerping van de waarheid van het Evangelie. Toch heeft God in Zijn liefde nog steeds voorzien in dingen in onze erfenis die goed, mooi en waar zijn, maar veel Messianen weten niets over de goede dingen in onze erfenis. We hebben een enorme educatieve taak voor ons. We hebben een generatie opgevoed die de Bijbelse betekenis van het Joods zijn en onze bijzondere roeping niet kent, een getuige tot de wereld en een instrument in Gods handen te zijn voor het heil van de wereld. Naoji Ishiida, predikant, Japan: Ik weet dat wat David Lazarus heeft geschreven in feite waar is. We maken ons al jaren zorgen over deze trend. We hebben verontrustende berichten uit Amerika gehoord, dat de meeste leden van de zogenaamde Messias­belijdende Joodse gemeenten niet-Joden zijn en dat hun kinderen niet weten of ze Joods of niet-Joods zijn. Er bestaat ook een andere kant, waar niet-Joden kosher leven en op Yom Kippoer vasten en geloven dat ze het recht hebben om Joods te zijn. Dit is ook zeer verontrustend. In beide gevallen is de Joodse identiteit in gevaar. Dit moet Satan's tactiek zijn om de Messiaanse beweging te bederven. Kostya Michaildis, Messiaans-Joodse Gemeente, Sydney, Australië: Ik vroeg me af of wij ons, zoals u aangeeft, meer zouden moeten richten op de Joodse traditie om een relatie te hebben met de bredere Joodse gemeenschap en cultuur. Ik ben blij dat u deze kwestie aan de orde hebt gesteld. De Messiaanse beweging lijkt op een kruispunt te staan en we moeten onze richting heroverwegen. Bruce Taylor, Canada: Wij steunen nadrukkelijk uw standpunt om vast te houden aan uw Joodse tradities waar ze de geest van de wet vervullen zoals Jezus die heeft geleerd. John Bootsma, senior predikant van de gemeente Catch the Fire, Canada: Als een verstokte niet-Jood, die de rijkdom van de wortel waarin ik werd geënt, steeds meer waardeert, zou ik willen dat meer niet-Joden en Joden onze Joodse wortels zouden vieren. Ik voel dat het belang van jullie feesten de komende jaren steeds groter zal worden. David Natale, USA: Als christelijk predikant geloof ik dat de Joodse feesten de feesten van de Heer zijn. Zelfs in onze christelijke kerken lijken de jongeren niet de ‘tradities’ te willen die door het evangelie worden gehandhaafd en niet door mensen. Michael Roos, predikant, Zweden: Het is belangrijk voor jullie als natie om jullie Joodse wortels te bewaren voor de volgende generatie gelovigen. Ze moeten niet verchristelijkt worden, maar Joden blijven die in Jezus geloven. Voor ons is het een zegen om in Jezus te geloven en dezelfde geestelijke wortels te hebben als de Messias­belijdende Joden. Voor mij persoonlijk was het een totale revolutie in mijn geloof om naar Israël te komen en de Joodse cultuur en de Messiaans-Joodse beweging te ervaren. Ik houd ervan. Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief. Dit artikel van David Lazarus is overgenomen van Israel Today

Zijn Messiaanse Joden nog steeds Joods?

Als Joden tot geloof komen in Jeshoea (Jezus), zijn ze dan nog steeds Joods? Veel van onze lezers stellen deze vraag, en iets meer dan een jaar geleden publiceerde Israeël Today er een artikel over….


feb netanyahu psalm 147 930x520 שבחי ירושלים ❤️ pic.twitter.com/YRyCyw7Y5x

Muziekvideo: Premier Netanyahu zingt Psalm 147

Is Benjamin Netanyahu de meest gelovige premier in de moderne geschiedenis van de Staat Israël? Zoiets heeft hij bij talloze gelegenheden gezegd. Bij een recente campagne­bijeenkomst benadrukte Netanyahu, dat hij niet alleen wekelijks de Schriftgedeelten…


Afbeelding 032 Israël gaat binnenkort naar de stembus, voor een derde verkiezing in minder dan een jaar. Het is een ongekende en eerlijk gezegd gênante situatie. Maar enkele top rabbijnen zeggen dat er een zilveren randje is: Zulke verwarring moet de komst van de Messias aankondigen. Rabbijn Shlomo Amar, de voormalige Sefardische opperrabbijn van Israël, vertelde eerder deze maand in een bijeenkomst dat je de lijst van belangrijke tekenen in het afgelopen jaar eenvoudigweg niet kan negeren. 1. Israël lijkt niet in staat om een regering te kiezen; 2. De Amerikaanse president Trump, de machtigste leider ter wereld, heeft net als koning Cyrus de Joodse soevereiniteit in het beloofde land onderschreven; 3. De koningen van de wereld kwamen vorige maand naar Jeruzalem om het Joodse volk te eren. 'Dit zijn dingen waarvan we nooit hebben gedroomd!' riep rabbi Amar uit. 'Hoe kunnen deze dingen gebeuren als ze niet als voorbereiding op de komst van de Messias dienen?' De Messias staat voor de deur Rabbijn Amar vertelde over een recente ontmoeting met de rabbijn, die 51 jaar eerder in de yeshiva zijn spirituele adviseur was. Die rabbijn is nog steeds nauw verbonden met rabbijn Chaim Kanievsky, die dezelfde yeshiva bezocht en vandaag als een van de belangrijkste Torah-geleerden in de ultraorthodoxe Joodse wereld wordt beschouwd. Volgens Amar's voormalige geestelijk adviseur stond hij op het punt te vertrekken voor een reis naar het buitenland toen Rabbijn Kanievsky hem tegenhield en zei: 'Gaat u naar het buitenland? Weet u niet dat de Messias voor de deur staat?' Tekenen van de tijden Rabbi Amar zei verder over rabbi Kanievsky: 'Alle grote rabbijnen van deze generatie zeggen dat de Messias op het punt staat zich te openbaren. Alle tekenen die de profeten hebben gegeven, alle tekenen die in de Gemara, de Mishnah, de Midrash zijn voorspeld, alles vindt één voor één plaats. Het enige wat we nodig hebben is dat we nog wat langer sterk blijven.' Vervolgens drong hij er bij de Joden overal op aan zich toe te wijden aan de naleving van de Torah, in het bijzonder het houden van de Shabbat. Het orthodoxe Jodendom heeft lang geleerd dat de Messias pas zal komen als alle Joden de Shabbat heiligen. Het is opvallend hoeveel de aansporing van rabbi Amar op die van Jesjoea (Jezus) lijkt: 'Laten uw lendenen omgord zijn en de lampen brandend. En u, wees gelijk aan mensen die op hun heer wachten, wanneer hij terugkomt van de bruiloft, om hem, als hij komt en klopt, meteen open te doen. (…) U dan, wees ook bereid, want op een uur waarop u het niet zou denken, zal de Zoon des mensen komen. (Lukas 12:35, 36, 40 HSV) Begin met bidden Slechts enkele dagen nadat rabbi Amar die verbazingwekkende opmerkingen maakte, sprak rabbi Avner Efghin een soortgelijke visie uit in een interview met de religieuze Israëlische nieuwwebsite Kikar Hashabbat. Efghin is een van 's werelds beste kabbalistische rabbijnen, en volgens Kikar Hashabbat een geestelijk leider voor een groeiend aantal orthodoxe Joden in Europa en de Verenigde Staten. Hij gelooft ook dat 'wat hier in het afgelopen jaar is gebeurd zeer zeker een teken is van de Messias. ...Het zou raadzaam zijn om de Torah te bestuderen en te bidden.' Voor de uitgebreide Engelstalige commentaren op dit artikel, zie Israeltoday.co.il Dit artikel van Ryan Jones is overgenomen van Israel Today.

Rabbijnen: kijk naar de tekenen, de Messias komt!

Israël gaat binnenkort naar de stembus, voor een derde verkiezing in minder dan een jaar. Het is een ongekende en eerlijk gezegd gênante situatie. Maar enkele top rabbijnen zeggen dat er een zilveren randje is:…




feb kineret Naomi Shemer, beschouwd als de 'First Lady of Israeli song and poetry', componeerde in 1967 'Yeroeshalayim Shel Zahav' ('Jeruzalem van Goud'), dat het tweede onofficiële volkslied van Israël werd nadat Israël in dat jaar de Zesdaagse Oorlog had gewonnen en Jeruzalem had herenigd. Shemer, die werd geboren en opgroeide in Kibboets Kinneret, werd ook meegenomen in de betovering van de zee. Luister maar naar Shemer's mooie lied over de Kinneret, het Meer van Galilea, dat tot vreugde van de Israëli’s boordevol water staat na de overvloedige regens. Hier zijn de laatste woorden van haar geliefde lied 'Kinneret.' 'Zelfs als ik verarmd zou raken en gebogen zou lopen, of mijn hart zou worden gestoord door buitenlandse attracties - hoe kan ik jou mijn Kinneret verraden - hoe zou ik je kunnen vergeten - alsof ik de onschuld van de jeugd zou kunnen vergeten?' Dit artikel van David Lazarus is overgenomen van Israeltoday.nl

Muziekvideo: Naomi Shemer’s geliefde lied Kinneret

Naomi Shemer, beschouwd als de ‘First Lady of Israeli song and poetry’, componeerde in 1967 ‘Yeroeshalayim Shel Zahav’ (‘Jeruzalem van Goud’), dat het tweede onofficiële volkslied van Israël werd nadat Israël in dat jaar de…


Afbeelding 032 Het Jodendom heeft een hechte relatie met eten. Denk aan de spijswetten (kashroet), en het speciale voedsel dat op Joodse feestdagen wordt gegeten. Zoals hamansoren tijdens Poerim, soefganiot tijdens Chanoekah, en het gevlochten challa-brood op Shabbat. Veel recepten in de Israëlische keuken zijn meegebracht door Joodse immigranten van over de gehele wereld en brachten de invloed van het land van herkomst met zich mee. Israël heeft dus een erg internationale keuken.

Toerisme: Acht typisch Joodse recepten

Het Jodendom heeft een hechte relatie met eten. Denk aan de spijswetten (kashroet), en het speciale voedsel dat op Joodse feestdagen wordt gegeten. Zoals hamansoren tijdens Poerim, soefganiot tijdens Chanoekah, en het gevlochten challa-brood op…




GeenopwekkingzonderIsrael De wortels van het eeuwenoude antisemitisme zitten in de christelijke theologie. Denk aan de vervangings­theologie. Wist u dat uit een opwekkingsbeweging van het Reveil veel Israël-organisaties zijn voortgekomen. Er is een absoluut huwelijk tussen opwekking en visie voor Israël. Dit vertelde ds. Oscar Lohuis tijdens de slotbijeenkomst van de toerustingsdag voor geestelijke leiders op 24 januari 2020 van Hart voor de Gemeente. Een belangwekkende boodschap, die je stil maakt.

Ds. Oscar Lohuis: ‘Geen opwekking zonder Israël’ (video)

De wortels van het eeuwenoude antisemitisme zitten in de christelijke theologie. Denk aan de vervangings­theologie. Wist u dat uit een opwekkingsbeweging van het Reveil veel Israël-organisaties zijn voortgekomen. Er is een absoluut huwelijk tussen opwekking…


Holocaust treurlied Over enkele dagen, op 27 januari, is de internationale herdenkingsdag van de Holocaust. Op deze dag bevrijde het Russische leger met verbijstering het Duitse werk- en vernietigingskamp Auschwitz in Polen. Tomas Niemczyk maakte de treurmuziek bij foto’s uit de Duitse kampen.

Muziekvideo: Tranen over de Holocaust

Over enkele dagen, op 27 januari, is de internationale herdenkingsdag van de Holocaust. Op deze dag bevrijde het Russische leger met verbijstering het Duitse werk- en vernietigingskamp Auschwitz in Polen. Tomas Niemczyk maakte de treurmuziek…


Ruth leest aren Het is verbazend hoezeer de geschiedenis van het boek Ruth overeenkomt met die van het volk Israël. We lezen over een gezin dat in moeilijkheden verkeerde en daardoor gedwongen werd naar het buitenland te gaan. Het gezin maakt daar de ene tragedie na de andere mee. Weduwe Naomi gaat tenslotte zonder haar zonen terug naar Israël. Naomi’s trouwe schoondochter Ruth gaat met haar mee. Zij wil ook bij het Joodse volk horen. Het is een liefdevolle vrouw die in God en in zijn leiding gelooft. In Israël hebben Naomi en Ruth het moeilijk, tot Boaz hen van de hongerdood redt. Er volgt een bruiloft en er worden kinderen geboren. Later zou de Messias van Israël uit dit geslacht voortkomen. Verschillende dingen in de geschiedenis van de terugkeer van het Joodse volk naar Israël zijn hetzelfde als in het verhaal van het boek Ruth. Het vertrek uit het land, de daaropvolgende rampen, het zorgen voor nageslacht, en de redding. En we verheugen ons allemaal op de aanstaande wederkomst van Christus. In de cultuur van het zionisme stond de boekrol Ruth symbool voor het bewerken van de aarde, de mooie betekenis van een huisgezin, brood en landbouw. Tijdens de opkomst van het zionisme en het ontwaken van de Hebreeuwse en Israëlische cultuur, ontstond er een nieuwe belangstelling voor het boek Ruth. Over het algemeen past het boek goed bij het zionistische concept. In de zionistische cultuur komen we parallellen tegen met het verhaal van Ruth als het om landbouw en de terugkeer naar het land gaat. Ook de romantische geschiedenis van Ruth en Boaz werd voornamelijk gezien door de bril van werkers op het land in de landstreek Palestina. De prachtig beschreven idylle van de landman en de arbeiders in de velden van Judea sloot naadloos aan bij de jonge zionistische beweging. Je zou kunnen zeggen dat zionistische leiders al vóór de tijd van hun nationale thuisland een Bijbels thuisland hadden gevonden. Ruth en Naomi vertrekken uit Moab. Op Naomi’s wens gaan ze naar Betlehem, waar Naomi vandaan kwam. Ze arriveren bij het begin van de gersteoogst. Ruth gaat achter de maaiers van Boaz aan om aren te verzamelen. ‘Ze bleef aren lezen bij de vrouwen die voor Boaz werkten, tot het einde van de gerste- en de tarweoogst’ (Ruth 2:23). In Bijbelse tijden begon de oogst met Pesach. Dan vond ook het offeren van de omer plaats in de Tempel aan het begin van de oogst. De tarweoogst vond plaats met Shavoeot (Pinksteren). Dan werden er twee broden geofferd als eerste graanoffer. Ruth gaat aan het eind van de gersteoogst naar de dorsvloer van Boaz, waar Boaz het graan dorste. Vanaf het moment dat Boaz belooft als ‘losser’ op te treden tot het moment dat hij zijn belofte nakwam, was er maar weinig tijd verstreken. Er wordt aangenomen dat de huwelijks­sluiting plaatsvond aan het einde van de tarweoogst. Deze veronderstelling wordt gebaseerd op het snelle tempo naar het volgende vers: ‘Daarna nam Boaz Ruth bij zich, zij werd zijn vrouw, en hij sliep met haar. De Heer liet haar zwanger worden en ze baarde een zoon’ (Ruth 4:13). Daarom kunnen we dit boek in drie stukken verdelen. Deel 1 bestaat uit de eerste vijf verzen die tien jaar in beslagnemen. In het tweede gedeelte van drie maanden vinden de gerste- en tarweoogst plaats. En aan het eind van het boek Ruth worden in de laatste tien verzen, negen maanden zwangerschap beschreven en de geboorte van haar eerste zoon, de vrucht van haar schoot. In de laatste vijf verzen worden we meegenomen naar de tijd van koning David, een geestelijke vrucht. De geschiedenis van Ruth beschrijft een romantische periode die parallel loopt aan de tijd waarin de moerassen in het land werden drooggelegd en het land met liefde en geloof werd ontgonnen. Het land was toen gezegend met een gezonde en vruchtbare bodem en een geest van verwachting. Het boek Ruth beschrijft een gedeelte uit de Israëlische geschiedenis dat op zichzelf staat. De plaats van handeling bestaat uit de velden van Betlehem in Judea. Het verhaal wordt gekenmerkt door genade en de verplichting die we als mensen hebben tegenover anderen die behoeftig zijn. Het is een verhaal over opnieuw beginnen, over terugkeer naar het land en een hernieuwde verbinding tussen mens en aarde. Dit artikel van Anat Schneider is overgenomen uit het decembernummer van het Israel Today Magazine

Het boek Ruth en het volk Israël

Het is verbazend hoezeer de geschiedenis van het boek Ruth overeenkomt met die van het volk Israël. We lezen over een gezin dat in moeilijkheden verkeerde en daardoor gedwongen werd naar het buitenland te gaan….


MozesMand Terwijl deze week het begin van het boek Exodus wordt gelezen, het verhaal van de Uittocht onder de bezivan Mozes, mag u luisteren naar een klassiek lied over baby Mozes, drijvend in een mandje op de Nijl.

Muziekvideo: Moshe Bateva, Mozes in een mandje

Terwijl deze week het begin van het boek Exodus wordt gelezen, het verhaal van de Uittocht onder de bezivan Mozes, mag u luisteren naar een klassiek lied over baby Mozes, drijvend in een mandje op…