Wat een belofte! ‘Elke plaats die uw voetzool betreedt, zal van u zijn’. Een groot gebied wordt genoemd – met voorwaarden: nauwgezet luisteren naar Gods geboden en Hem liefhebben en dienen. Wordt dit al werkelijkheid?
De Bijbelgedeelten voor de sjabbat Ekev (Wanneer je volgt) zijn:
✡ Torahlezing: Deuteronomium 7:12 – 11:25,
✡ Profetenlezing: Jesaja 49:14 – 51:3,
✡ Brit Chadashah, Nieuwe Testament: Hebreeën 11:8-13
Een gedeelte uit de Torahlezing
En het zal gebeuren, wanneer u nauwgezet luistert naar mijn geboden die ik u heden gebied, door de HEERE, uw God, lief te hebben en Hem te dienen met heel uw hart en met heel uw ziel, dat Ik regen voor uw land zal geven op zijn tijd, vroege regen en late regen, zodat u uw koren, uw nieuwe wijn en uw olie kunt inzamelen. Ook zal Ik gewas op uw veld geven voor uw dieren; en u zult eten en verzadigd worden.
Wees op uw hoede dat uw hart niet verleid wordt, zodat u afwijkt, andere goden dient en u voor hen neerbuigt. Anders zal de toorn van de HEERE tegen u ontbranden en zal Hij de hemel sluiten, zodat er geen regen meer zal zijn, de aardbodem zijn opbrengst niet meer zal geven en u spoedig verdwenen zult zijn uit het goede land dat de HEERE u geeft.
Daarom moet u deze woorden van mij in uw hart en in uw ziel prenten. Bind ze als een teken op uw hand, en ze moeten als een voorhoofdsband tussen uw ogen zijn. En leer ze aan uw kinderen door erover te spreken als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat; en schrijf ze op de deurposten van uw huis en op uw poorten, opdat uw dagen en de dagen van uw kinderen in het land waarvan de HEERE uw vaderen gezworen heeft het hun te geven, zo talrijk worden als de dagen dat de hemel boven de aarde staat.
Want als u al deze geboden die ik u gebied, nauwlettend in acht neemt door ze te houden, door de HEERE, uw God, lief te hebben, door in al Zijn wegen te gaan en u aan Hem vast te houden, dan zal de HEERE al deze volken van voor uw ogen uit hun bezit verdrijven, en zult u het land van volken die groter en machtiger zijn dan u, in bezit nemen. Elke plaats die uw voetzool betreedt, zal van u zijn; vanaf de woestijn en de Libanon, vanaf de rivier, de rivier de Eufraat, tot aan de zee in het westen zal uw gebied zich uitstrekken. Niemand zal tegenover u standhouden; de HEERE, uw God, zal over heel het land dat u zult betreden, angst en vrees voor u geven, zoals Hij tot u gesproken heeft.
Deuteronomium 11:13-25 (HSV)
Een gedeelte uit de Profetenlezing
Sion zegt echter: De HEERE heeft mij verlaten, de Heere heeft mij vergeten. Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, zich niet ontfermen over het kind van haar schoot? Zelfs al zouden die het vergeten, Ík zal u niet vergeten. Zie, Ik heb u in beide handpalmen gegraveerd, uw muren zijn steeds vóór Mij.
Uw kinderen zullen zich haasten, maar uw vernielers en verwoesters zullen van u weggaan. Sla uw ogen op, kijk om u heen en zie: zij allen verzamelen zich, komen naar u toe. Zo waar Ik leef, spreekt de HEERE, voorzeker, u zult zich met hen allen als met een sieraad tooien, u zult ze ombinden zoals een bruid doet.
Want uw puinhopen, uw woestenijen en uw vernielde land – voorzeker, nu zult u te nauw zijn vanwege zoveel inwoners, en wie u verslonden, zullen ver van u zijn. Ook zullen de kinderen, van wie u beroofd was, in uw oren zeggen: Deze plaats is te nauw voor mij. Maak plaats voor mij, laat mij hier wonen! En u zult zeggen in uw hart: Wie heeft deze kinderen voor mij voortgebracht, aangezien ik van kinderen beroofd en eenzaam was, verbannen en verdreven? Deze kinderen – wie heeft ze grootgebracht? Zie, ik was alleen overgebleven. Deze kinderen – waar waren die?
Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal Mijn hand opheffen naar de heidenvolken, naar de volken zal Ik Mijn banier omhoogsteken. Dan zullen zij uw zonen brengen in de armen, en uw dochters zullen gedragen worden op de schouder. En koningen zullen uw verzorgers zijn en hun vorstinnen uw voedsters. Zij zullen zich voor u neerbuigen met het gezicht ter aarde en zij zullen het stof van uw voeten likken. U zult weten dat Ik de HEERE ben: zij zullen niet beschaamd worden die Mij verwachten.
Jesaja 49:14-23 (HSV).
Een gedeelte uit het Nieuwe Testament
Door het geloof is Abraham, toen hij geroepen werd, gehoorzaam geweest om weg te gaan naar de plaats die hij tot een erfdeel ontvangen zou. En hij is weggegaan zonder te weten waar hij komen zou. Door het geloof is hij een inwoner geweest in het land van de belofte als in een vreemd land en heeft hij in tenten gewoond, met Izak en Jakob, die mede-erfgenamen waren van dezelfde belofte. Want hij verwachtte de stad die fundamenten heeft, waarvan God de Ontwerper en Bouwer is.
Hebreeën 11:8-10 (HSV)
Elke plaats die uw voetzool betreedt
Wat een geweldige belofte geeft God aan het volk, dat op het pun staat het beloofde land binnen te trekken: Elke plaats die uw voetzool betreedt, zal van u zijn. Een belofte met duidelijke voorwaarden: nauwgezet luisteren naar Gods geboden, Hem liefhebben met geheel uw hart en ziel. Dan zal God het land en het gewas dat er groeit zegenen met regen.
Hoe groot is het gebied dat God beloofde? Vanaf de woestijn en de Libanon, vanaf de rivier, de rivier de Eufraat, tot aan de zee in het westen zal uw gebied zich uitstrekken. (11:24). Dit wordt herhaald in Jozua 1:4. Numeri 34:1-12 geeft een gedetailleerde beschrijving van het in bezit te nemen gebied: het huidige Israël inclusief Judea en Samaria, de Golanhoogten en aangrenzende delen van het huidige Libanon, Syrië en Jordanië. Genesis 15:18 noemt een groter gebied: ‘Aan uw nageslacht heb Ik dit land gegeven, van de rivier van Egypte af tot aan de grote rivier, de rivier de Eufraat’. (De ‘rivier van Egypte’ duidt vermoedelijk op de Wadi El-Arish, tussen Gaza en Egypte, maar volgens sommigen is het de Nijl).
Die grote omvang werd, volgens de Bijbelse verslagen, pas bereikt na de veroveringen onder de koningen David en Salomo: ‘Salomo heerste over alle koninkrijken van de rivier (de Eufraat tot) het land van de Filistijnenen tot aan de grens van Egypte’ (1 Koningen 4:21a). Dat betreft geen directe regering over die gebieden, maar over invloed via vazalstaten, een soort protectoraten die belasting betaalden en Israël militair en materieel steunden. Gebieden onder indirect of politiek bestuur waren Edom, Moab, Ammon, Aram-Zoba en zelfs delen van Mesopotamië nabij de Eufraat. Deze waren formeel onafhankelijke vazallen, maar de facto onderworpen aan David of Salomo.
In Ezechiël 48 en 49 wordt de omvang beschreven die het land Israël zal hebben na zijn definitieve herstel, ten tijde van het komende Vrederijk. Dit omvat globaal genomen het land tussen Middellandse Zee en de Jordaan plus een stuk Negev, en de Golan, delen van Libanon, Syrië en Irak. Volgens rabbijnse geleerden zullen de grenzen van Israël smal getrokken worden tot het Messiaanse tijdperk. Pas in de Messiaanse tijd, wanneer het Joodse volk een groter land verdient, zullen de grenzen van Israël zich uitbreiden tot de grenzen die in Genesis worden genoemd.
Leven we al in een ‘Groot-Israël’?
Het lijkt er de laatste jaren toch wel op, dat Israël (ongewild) de kant op gaat van een groter grondgebied. In de Zesdaagse Oorlog in 1967 veroverde Israël de Westbank – zeg maar Judea en Samaria – op Jordanië, de Golanhoogten op Syrië en o.a. de Gazastrook op Egypte. Deze gebieden maakten deel uit van het Britse protectoraat Palestina, en hadden als bestemming een ‘Joods Nationaal Tehuis’. In 2005 trok Israël zich terug uit de Gazastrook, wat achteraf gezien toch niet zo’n goed idee was.
‘Al tientallen jaren denken we na over de Bijbelse grenzen van Israël, maar we hebben nooit uitgesproken wat we ervan denken’, schreef Aviel Schneider. ‘We waren altijd overdreven voorzichtig en hielden onszelf voor dat zelfs fantaseren over een Groot-Israël een oorlog zou kunnen ontketenen. Maar laat een nuchtere blik op de geopolitieke realiteit in het Midden-Oosten niet zien dat we wellicht in een tijdperk leven waarin juist dat wordt gerealiseerd? Voor het eerst in millennia hebben we een situatie waarin deze eeuwenoude belofte functioneel, strategisch en symbolisch hoorbaar weerklinkt. Bestaat er een nieuw perspectief op hoe we het Bijbelse Grotere Israël moeten zien zoals het bestond in de tijd van David en Salomo?
Los van de politieke controverses is er het afgelopen jaar duidelijk sprake van een opmerkelijke Israëlische superioriteit in de regio, met name op drie gebieden: inlichtingen, luchtoverwicht en afschrikking.
• Hoewel Iran groot en ver weg is, heeft Israël het land leiders en nucleaire faciliteiten nauwkeurig kunnen raken.
• In de lappendeken die Irak heet, heeft Israël invloed door allianties met Koerden en Soenieten.
• In Syrië controleert Israël de Golanhoogten, bestrijdt Iraanse posities en verhindert wapentransporten naar Hezbollah.
• In Libanon valt Israël Hezbollah-leiders aan, zelfs in Beiroet.
• Met het stabiele Jordanië heeft Israël goede economische banden; dit land steunt op Israëls veiligheidsgaranties.
• Het vredesverdrag met Egypte verzekert stabiliteit, en gezamenlijke operaties tegen Hamas-tunnels tonen wederzijdse afhankelijkheid aan.
• Saoedi-Arabië staat op het punt om de betrekkingen met Israël te normaliseren, dat het als een strategische bondgenoot tegen Iran beschouwt. De uitwisseling van inlichtingen en de economische banden nemen toe.
• De Abraham-akkoorden met de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Marokko en Soedan markeren een keerpunt. Deze landen erkennen de kracht van Israël en streven naar zijn bescherming op technologisch, militair en economisch gebied.
Zie ook deze Sjabbatslezingen:
Een zegen met voorwaarden, Deuteronomium 7,
Wees niet trots op eigen prestaties, Deuteronomium 9,
God luistert naar voorbede, Deuteronomium 9,
Je krijgt een nieuwe kans, Deuteronomium 9 en 10.
Bronnen/zie ook:
Beloofd land?, Protestantse Theologische Universiteit,
Het Groot-Israël van de Nijl tot de Eufraat, Christenen voor Israël, Profetisch Perspectief,
De grenzen van Israël, Israel Today,
Are we already living in a Greater Israel?, Aviel Schneider, Israel Today.


Wees de eerste die reageert op "Sjabbatslezingen: Elke plaats die uw voetzool betreedt"